Epilepsie
Hoewel aanvallen altijd afwijkende gebeurtenissen zijn, worden niet alle aanvallen bij honden veroorzaakt door epilepsie. Epilepsie is een aandoening van de hersenen waar de abnormale elektrische activiteit ongecoördineerde zenuwtransmissie veroorzaakt. Dit ongecoördineerde en toevallige zenuwweefsel activiteit sturen impulsen naar de spieren van uw hond. Er zijn veel oorzaken van chronisch terugkerende epilepsie aanvallen bij honden. Honden epilepsie is geen bepaalde ziekte of zelfs maar een syndroom, maar wel een gevarieerde groep van aandoeningen. Honden Epilepsie kan grofweg verdeeld worden in primaire en symptomatische aandoeningen. Primaire epilepsie, betekent dat er geen aanwijsbaar hersenen abnormaliteit is behalve bij toevallen. Symptomatische epilepsie (ook wel secundaire epilepsie) aanvallen zou het gevolg kunnen zijn van een identificeerbare specifieke oorzaak.
Primaire epilepsie
De meeste honden met primaire epilepsie lijden hun eerste aanvallen in de leeftijd tussen een en vijf jaar. Een genetische basis voor primaire epilepsie is aanwezig in meerdere rassen met inbegrip van de Beagle, de Belgische Tervuurse herder, Keeshond, Dashond, Labrador Retriever, Golden Retriever en Collie. Primaire epilepsie kan ook een erfelijke basis hebben in de Australian Shepperd.
Eén van de meest angstaanjagende scènes voor de eigenaar van een hond is dat hij getuige is van epilepsie aanval bij zijn hond.
Een aanval wordt gekenmerkt door een onwillekeurige samentrekking van de spieren. Deze samentrekkingen worden veroorzaakt door een elektrische storm in de hersens.
Primaire aanvallen kunnen worden opgesplitst in twee soorten: algemene en gedeeltelijke. Bij een algemene aanval lijkt de elektrische storm overal tegelijk te zijn. Bij een gedeeltelijke aanval, beginnen de abnormale elektrische impulsen in een klein gebied in de hersenen.
Secundaire epilepsie
De aanval begint met een inkrimping van alle skeletspieren en het verlies van bewustzijn. De hond valt meestal op zijn zijde met de benen gestrekt en het hoofd achterover. Dit is het tonisch gedeelte van de aanval. Blaffen lijkt onvrijwillig en wijzen niet op pijn. Vaak zal de hond overmatig kwijlen, plassen of zich ontlasten. Het tonisch gedeelte van de inbeslagname is meestal erg kort en leid naar de clonische fase van de aanval. Zodra de clonische fase begint zal de hond ritmische bewegingen maken. Meestal bestaat dit uit gesloten verkrampte kaken en schokkende bewegingen van de poten.
Naar aanleiding van de aanval, kan de hond bewegingloos zijn voor een korte periode. Na een tijdje komt hij soms terug bij zijn positieven en eens terug op zijn poten lijkt alles normaal, maar meestal zal hij tekenen vertonen van afwijkend gedrag. Deze symptomen kunnen onder meer blindheid, desoriëntatie, en of ongecontroleerd stappen zijn. De duur van het afwijkend gedrag of probleem kan variëren van uren tot dagen na een aanval.
Niet alle gekende aanvallen volgen deze tendens. Een ander type van gekende tonisch aanval is de aanval, waarin motorische activiteit bestaat uit slechts spierstijfheid zonder de clonische fase. Soms kunnen er ook clonische aanvallen zijn waar er geen merkbare clonische fase is en de hond tijdens de aanvallen bij bewustzijn blijft.
Gedeeltelijke aanvallen:
Gedeeltelijke aanvallen worden ook wel focale aanvallen genoemd en zoals de naam al aangeeft, heeft de elektrische storm slechts in een deel van de hersenen plaats. Een gedeeltelijke aanval kan uitbreiden tot de gehele hersenen en veroorzaakt dan tonisch-clonische aanvallen. Omdat de aanval start in slechts een deel van de hersenen, kan een onderliggende ziekte of letsel de oorzaak zijn. Een gedeeltelijke aanval kan zich dus steeds uitbreiden naar andere delen van de hersenen
Gedeeltelijke aanvallen zijn ingedeeld in eenvoudige aanvallen waar de hond bij bewustzijn blijft en in complexe aanvallen waarbij de hond zijn bewustzijn verliest. Afhankelijk welk gedeelte van de hersenen is aangetast kan een ander deel van het lichaam van de hond stuipen vertonen.
Bij een eenvoudige gedeeltelijke aanval, waarbij het gebied van de hersenen dat getroffen is het gedeelte is dat controles verkeer regelt wordt meestal het zicht beïnvloed, wat resulteert in trekken of knipperen met de ogen. Dit is meestal beperkt tot de ene kant van het gezicht. Als het aanval uitbreidt kunnen andere delen van het lichaam op dezelfde zijde worden beïnvloed. De hond is doorgaans alert en bewust van zijn omgeving.
Een complexe gedeeltelijke aanval zal vertrekken in het gebied van de hersenen dat het gedrag controleert en is toch soms een psychomotorische aanval. Tijdens deze vorm van aanval veranderd de hond zijn gedrag en kan hij bizar gedrag vertonen, zoals agressie of ongepaste extreme irrationele angst. Hij kan ongecontroleerd stappen, zich bezighouden met onzinnige, steeds herhalend gedrag waar hij lijkt te bijten in de denkbeeldige vliegen rond zijn hoofd.
Wanneer je hond een aanval krijgt is het raadzaam om andere honden te verwijderen omdat andere honden agressief kunnen reageren op het gedrag dat de hond die een aanval heeft vertoond. Blijf kalm en zorg er voor dat de hond zich niet kan verwonden. Tijdens de aanval kan men niks doen enkel maar afwachten.
Wilt U meer weten over epilepsie bij honden kan U meer informatie vinden op het net.
